Do lata...nawet piechotą będę szła.

Jak dotąd, tego lata, niczego pięknego oprócz chmur nie widzę.

Nie mam również dobrych widoków na wakacje. Nie mam planów urlopowo-wakacyjnych, cały czas jestem wolna. Powiało pesymizmem, przepraszam, ale to wpływ pogody na tak delikatną roślinkę jaką jestem.

Marzy mi się wyjazd w plener, nienaruszoną naturalną naturę.

 Swoje otoczenia znam już na pamięć.

 To, że mieszkam nad morzem to szczęście, ale zmiana otoczenia i mnie jest potrzebna do naładowania akumulatorka. I psu siusianie pod jednym i tym samym drzewem się nudzi, a niby wyszedł na spacer.

 Jeszcze nie ma najazdu turystów, ale za tydzień będzie już wszędzie gęsto, na plaży na łące, na leśnych ścieżkach.

 O błękit widzę- a ja szukam dziury w całym.

Podejrzewam, że jednak te letnie dni będę musiała zagospodarować "po domowemu" tak jak większość rodaków.. Tak wygląda jakbym miała pretensje do całego świata, że nie mam forsy i zdrowia. Nie, tak nie jest, po prostu chciało by się, a tu hamulce i kotwice, ale takie moje życie.
.Powspominam jak drzewiej bywało, Wbije się pod kołderkę za przykładem kota i będę sobie wyobrażać, że jestem krasnoludkiem i oglądam łąkę z jego perspektywy.

" tak ciepło, aż pod nosem skrzepło"

 Jako dziecko uwielbiałam takie zabawy. No tak, ale teraz już jestem duża i może zacznę np. malować, albo szydełkować-tylko te moje dłonie..., bo gotować, prać i sprzątać i tak muszę bez bata.
 Za to łąką mi pachnie na parapecie:

 Lipy nie odstawiają lipy i też już pachną.

Życzę wszystkim udanego lata! (już nie będę "taka")